Λίγο πριν αλλάξει η χρονιά!!!!

     Το φαγητό είναι στο φούρνο, η βασιλόπιτα στο τραπέζι (το φλουρί για μια ακόμα χρονιά με περιμένει) και εγω νιώθω την ανάγκη να ευχηθώ... Να ευχηθώ πάνω από όλα υγεία, να ευχηθώ γαλήνη... Να παλεύετε κάθε μέρα για τα πιο τρελά σας όνειρα, να έχουμε πιο πολύ τρέλα ( μπας και αντέξουμε τον ενφια και τη δεη). Τέλος θέλω να ευχηθώ ένα χαμόγελο για κάθε άνθρωπο ( ενήλικο και παιδί) και περισσότερη ζεστασιά μεταξύ μας, περισσότερο κουράγιο σε όλους τους ανθρώπους που παλεύουν...

     Μέσα σε όλο αυτόν τον παροξυσμό που με έχει πιάσει θέλω να δηλώσω ότι δεν πτοούμε και περιμένω τον Άγιο Βασίλη να μου φέρει το δώρο μου... 

Καλή χρονιά σε όλους, ζεστές αγκαλιές, ψυχική δύναμη, δημιουργικότητα και τρελά όνειρα!!!

                                          

                                                                    Εύστα

Ο απολογισμός μου..

Ήρθε η ώρα να κάνω και εγώ τον απολογισμό μου για την χρονιά που πέρασε...

Δεν ξέρω πως να περιγράψω αυτή την χρονιά...είχε γλυκόπικρη γεύση...τα συναισθήματα εναλλάσονταν από τη μια στιγμή στην άλλη...

Ξεκίνησε τόσο όμορφα!!!
  Την δέκατη τρίτη μέρα αυτού του χρόνου συνάντησα για πρώτη φορά το μουτράκι του δεύτερου γιου μου!!!Στιγμές που χαράχθηκαν βαθιά μέσα στην καρδιά μου και δεν θα τις ξεχάσω ποτέ...Ένιωσα το χέρι του Θεού να με αγκαλιάζει και να μου χαρίζει Ευλογία και τον ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ για την οικογένεια που μου χάρισε απλόχερα!!!
  Όσες από εσάς που με διαβάζετε είστε μανούλες νομίζω πως δεν χρειάζεται να συνεχίσω...καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτή η χρονιά για μένα..
  Καταλαβαίνετε πως είναι να είσαι στο χειρουργείο και να τρέμεις κυριολεκτικά από τον φόβο σου και ξαφνικά ο χρόνος να παγώνει γιατί συναντάς αυτά τα δυο ματάκια,που ξεκινάνε το μαγικό τους ταξίδι στη ζωή και η πρώτη τους στάση είσαι εσύ και εκεί πάνω,σε αυτό το ψυχρό κρεβάτι του χειρουργείου δίνεται ο πιο σημαντικός όρκος,όρκος ότι θα σε αυτό το ταξίδι θα είσαι πάντα εκεί...
  Καταλαβαίνετε πως είναι να γυρνάτε στο σπίτι και εκεί να σε περιμένουν δυο άλλα ματάκια...δεν θα την ξεχάσω ποτέ αυτή τη στιγμή..τη στιγμή που γνωρίστηκαν αυτά τα δυο μουτράκια...
  Καταλαβαίνετε πως είναι να κρατάς στη αγκαλιά σου και να θηλάζεις το βρεφάκι σου και αυτό να έχει αποκοιμηθεί ήρεμο επάνω σου και από το σαλόνι να ακούς την γλυκιά φωνούλα του άλλου σου μωρού που παίζει με τον μπαμπά...

  Και εκεί που νιώθεις την ευτυχία σε όλο σου το είναι..απλώνεται η σκοτεινιά...

Γιατί?γιατί ακούς...βλέπεις...βλέπεις παιδάκια που ενώ θα έπρεπε να είναι στο ζεστό δωματιάκι τους με τα καθαροφορεμένα  πυτζαμάκια τους να παίζουνε ανέμελα,και να ταξιδεύουν σε χώρους μαγικούς,βρίσκονται μέσα σε μια βάρκα και παλεύουν,παλεύουν για να ζήσουν,μα είναι τόσο μικρά και αδύναμα που δεν αντέχουν και το θεριό τα καταπίνει...

Γιατί?Γιατί τρως ένα χαστούκι,ξέρετε από αυτά που κάνουν κρότο,όταν ο γιος σου γράφει γράμμα στον Άγιο Βασίλη και αφού ζητήσει το πολυπόθητο παιχνίδι,του ζητάει μια τελευταία χάρη...να δώσει φαγάκι σε όλα τα παιδάκια που δεν έχουν...

Γι'αυτό σας λέω...έχει γλυκόπικρη γεύση αυτή εδώ η χρονιά...

Εύχομαι το 2016 να μην ξανά ακούσουμε τέτοιες ειδήσεις,δεν πειράζει ας έχουμε λιγότερα και ακόμα λιγότερα,θα μου πείτε πόσο ακόμα,αλλά δεν πειράζει αρκεί να είμαστε καλά και να ζούμε όμορφες στιγμές όλοι οι άνθρωποι πάνω σε τούτο το πλανήτη..

Καλή Χρονιά φίλοι μου!

                                                                                                                                            Βούλα

Christmas nails2 !!!

           Καλήν εσπέρα άρχοντες!!!!!!!! Είπαμε για ακόμα μία φορά να πρωτοτυπήσουμε μένοντας στο σπίτι και  φτιάχνοντας τα νύχια μας... Βάλαμε ρεφενέ τα μανό μας, το εξαιρετικό ταλέντο της Μ. μουσική στο τέρμα ( στην αρχή χριστουγεννιάτικα και μετά στη ζούλα έβαλα Χαρούλη, μόλις το πήραν χαμπάρι ήταν πια αργά, είχα σηκωθεί όρθια και τραγουδούσα με πάθος δεν υπήρχε καμία ελπίδα να αλλάξω πια τραγούδια ) και μεγαλουργήσαμε (κάπου εκεί κράταγα και σημειώσεις για μια εργασία, ο σούπερ Γκούφι έχω καταντήσει)...  

Καιιιιιιιιιιιιιιι ταρατατααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααν...

Γιατί τι είναι η ζωή κυρίες και κύριοι????? Όμορφες στιγμές με την οικογένεια και τους φίλους, φάλτσες μελωδίες και γεύσεις από σουβλάκια ( έχετε κάποια αντίρρηση????)... 

Να έχετε ένα όμορφο βράδυ...

                                                   Εύστα

Ένας τρελός τρελός επιστήμονας!!!!

  Πριν λίγο καιρό ήμασταν στο σπίτι  όλοι άρρωστοι...Όταν λέμε όμως όλοι,εννοούμε όλοι...μόνο ο Ερρίκος την γλύτωσε,το καναρίνι μας...
  Και κάπου εκεί,ανάμεσα στις μύξες,στον βήχα και στα θερμόμετρα είπαμε να ξεχαστούμε λίγο και να περάσουμε δημιουργικά τον χρόνο μας!
  Έτσι γίναμε τρελοί επιστήμονες και ξεκινήσαμε τα πειράματα...
Χρειαστήκαμε μια μεγάλη λεκάνη μέσα στην οποία βάλαμε ένα βαζάκι,και αρχίσαμε να βάζουμε τα κατάλληλα υλικά:ξύδι μέχρι τη μέση του βάζου,κόκκινο χρώμα,χρυσόσκονη,υγρό πιάτων και σόδα,βέβαια όλα αυτά καθώς λέγαμε τα μαγικά λόγια:
-Άμπρα κατάμπρα
-Σουκουτουμπέ
-Μακαρόνια φρικασέ
-και πατάτες  ωγκρατέν

βήξαμε τρεις φορές,φτερνιστήκαμε άλλες τρεις καιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι πέτυχε!!!!!

Το μείγμα μας άρχισε να φουσκώνει και να ξεχειλίζει!!!!!!!Ο ταρζανάκος τρελάθηκε από την χαρά του...Ποιος τον έπιανε...

Φυσικά κάθε τρελός επιστήμονας που σέβεται τον εαυτό του,φοράει το ανάλογο καπέλο...Γι'αυτό και εγώ φόρεσα την αγαπημένη μου στέκα:

Αν θέλετε να δείτε με λεπτομέρειες το πείραμα που κάναμε ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω βιντεάκι:

                                                                                                                                 Βούλα